Günümüzde Temmuz ayı ile ilgili en büyük şikayetimiz sıcaklar olsa da, geçmişte bu ayın denk geldiği yıllarda yaşanılanlar özüre ve affa ihtiyaç duyar…Çok acılar gördü bu toparlaklar, fazlasıyla gözyaşına boğuldu…Hala bünyesi, bulunmayı bekleyen insanların kalıntılarıyla dolu…Ve de hala o kayıpların bulunmasını bekleyen acılı aileler var bu topraklarda…Sadece savaşı 20 Temmuz ile 14 Ağustos 1974 tarihlerine sığdıramayız…Bu tarihlerin öncesinde ve sonrasında yaşananlar da en az savaş zamanı yaşanılanlar kadar acı vermiştir ada insanına…Bir taraf tarihi sadece 20 Temmuz üzerinden okursa ve tüm sorunların 20 Temmuz ile başladığını savunursa, diğer taraf ise 20 Temmuz’da yaşanılanları kutlarsa, bu topraklarda tarih toplumların çıkarlarına göre yazılıyor demektir…Tam olarak bilinmese de yaşanılan olaylarda ve savaşta tahminen yaklaşık 2 bin 500 Kıbrıslı Rum öldü veya kayboldu…Bunların büyük bölümü 1974 savaşında yaşamını yitirdi ya da kayıplara karıştı…BM destekli Kayıp Şahıslar Komitesi kayıtlarına göre 1.510 Kıbrıslı Rum’un kayıp olarak bildirildiği ifade ediliyor… Kıbrıslı Türk Toplumundan ise yaklaşık 1200 civarı kişinin öldüğü veya kaybolduğu belirtiliyor…Bunların çoğunluğu ise 1963-1974 arasında yaşanmış durumda…Yine BM destekli Kayıp Şahıslar Komitedi kayıtlarına göre 492 Kıbrıslı Türk kayıp olarak bildirildi. Bunların yanında 498 Türk askeri, 105 de Yunan askeri savaş sırasında hayatını kaybetti…Yani her kesimden bu topraklar için çok sayıda insan hayatını kaybetmiş veya kayıplar arasına karıştırmıştır…Yıl 2026 ve hala bu gerçekler ortada dururken, bu kadar acıya ve gözyaşlarına rağmen, bir taraf bu belaların kaynağı faşist EOKA’nın kuruluş gününü, diğeri ise adanın kalıcı bölünmüşlüğüne çivi çakan savaşı kutluyor…1974’ten günümüze tam 52 yıl geçti ve hala aynı şeyleri yapıp farklı sonuçlar elde etmeye çalışıyoruz…Çok merak ediyorum, dünya tarihi Willy Brandt’ı bir korkak olarak mı anıyor?Yoksa bir hain olarak mı?Willy Brandt, 7 Aralık 1970’te, Batı Almanya Şansölyesi olarak Polonya’nın başkenti Varşova’yı ziyaret etmiş, Varşova Gettosu Kahramanları Anıtı’na çelenk bıraktıktan sonra, önceden planlanmamış bir şekilde dizlerinin üzerine çökmüş ve Nazi Almanyası’nın Yahudilere ve Polonya halkına karşı işlediği suçlar nedeniyle pişmanlığını gösterip özür dilemişti…Bir nevi de affedilmeyi dilemişti…Ben de ülkemde bunun yaşanmasını istiyorum…Terör örgütünün kuruluşunu veya acılarla dolu savaşın yıldönümünü kutlamak yerine, Kıbrıslı Rum Lider kuzeye gelip Kıbrıs olaylarında hayatını kaybeden insanlarımızın mezarının önünde diz çöküp pişmanlığını dile getirsin ve toplumu adına Kıbrıslı Türklere yaptıklarından dolayı özür dilesin…Aynı şekilde Kıbrıslı Türk Lider de güneye geçsin, Kıbrıs olaylarında hayatını kaybeden Kıbrıslı Rumların mezarının önünde diz çöküp pişmanlığını dile getirsin ve bizler adına Kıbrıslı Rumlara yaptıklarımdan dolayı özür dilesin…İşte benim bayramım ancak bu olur…Toprak, mülkiyet, garantörlük, eşitlik vs…İnanınız hiçbirinin, yukarıda bahsettiğim karşılıklı özürün yanında bir değeri yoktur!..İki toplumun güven ve birlikte yaşama adına ihtiyacı olan tek şey budur…Ve bu, kimseyi küçültmez veya hain falan yapmaz!..Acının dini, dili ve ırkı yoktur…Bu topraklar için geçişmişte hayatını kaybeden ve hala büyük bir acı ile yaşamına devam etmeye çalışan tüm insanları saygı ile anıyorum…Umarım onların ödediği bu ağır bedele bir gün memleketimizi yeniden birleştirerek bir anlam katabiliriz
