Kazakistan’ın, Türkistan kentinde düzenlenen Türk Devletleri Teşkilatı’nın Gayriresmi Zirvesi’ne ‘Gözlemci’ sıfatı ile katılmamızı tarihi bir olay, büyük bir başarı ve benzeri şekillerde değerlendiren insanlarımız var…
Hep derim, bu dünyada vizyonun kadar varsındır ve vizyonun kadar kabul edilirsin…
Bizim koca koca siyasilerimizin, koca koca iş insanlarımızın vizyonu bu!..
Kardeşim, Cumhurbaşkanı Tufan Erhürman’ın masada birlikte oturduğu o ‘Can’ ülkelerin neredeyse tamamı, Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi’nin 541. ve 550. sayılı kararlarını tanıyorlar, kabul etmiş durumdalar…
Yani TDT ülkelerinin neredeyse tamamı, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin yasadışı bir şekilde kurulduğunu, bağımsızlığının tanınmaması gerektiğini ve Türkiye Cumhuriyeti’nin bir alt yönetimi olduğunu kabul ediyor…
Öyle ki, bu kararlara uygun bir şekilde de KKTC ile karşılıklı elçi ataması da yapmıyorlar!..
Kısacası, tam bir ikiyüzlülükle karşı karşıya bırakıldığımız bir durumu “Muhteşem bir başarı” diye bize kakalamaya çalışıyorlar…
Bu zirve sonrasında Kazakistan ile KKTC’nin karşılıklı elçi ataması yapmasına mı karar verilmiş?
Yoksa Özbekistan ve Türkmenistan’la mı bu yapılacak?
Bu ülkeler 15 Kasım 1983 yılındaki KKTC’nin bağımsızlık ilanını mı tanımışlar?
Mesela bu haftasonu Karabağ takımı KKTC’ye gelip, Çetinkaya ile maç mı yapacak?
Buna mı karar verildi?
Çünkü bunlar olmadığı sürece, bu adımlar net ve resmi olarak atılmadığı müddetçe, ben TDT ülkelerinin çoğunun iki yüzlü bir tutum içerisinde olduğu görüşündeyim…
Yani sen Kıbrıs Cumhuriyeti’ni resmi olarak tanıyacaksın, karşılıklı elçi ataması yapacaksın, uluslararası her alanda birlikte boy göstereceksin, KKTC ile ilgili 541 ve 550 sayılı BM Güvenlik Konseyi Kararlarını kabul edeceksin, sonra da beni Türkiye Cumhuriyeti’nin ısrarı ile gözlemci olarak zirvene çağırıp orada bana züğürt tesellisi vereceksin!..
Yok kardeşim, yemiyoruz artık bu hiçbir işe yaramayan ‘Tarihi başarı’ hikayelerinizi…
Ne zaman bu ülkeler yukarıda saydıklarımı yapar, biz de o zaman batıya dönük olan yüzümüzün bir kısmını bu yanıya çeviririz…
Hala bu toplum için en doğru ve en gerçekçi olan şey, Kıbrıs’ta bir çözümdür…
Mutlak çıkış noktamız tam olarak budur…
Gün gelir, iki yüzlü siyaset bir kenara bırakılır ve gerçek anlamda bir adım atılırsa, işte o gün yine konuşuruz…
