Tıpkı güneydeki faşist Elamcılar gibi siyah giyiniyorlar…
Mahkemeye bir mafya edasıyla geliyorlar…
Gazetecilerin haber yapma, vatandaşın haber alma hakkını gasp ediyorlar…
Mahkeme öncesinde ve sonrasında yargıya meydan okurcasına hakaretler yağdırıyorlar…
Gazetecileri sözlü ve fiziki taciz ederek adeta polise ve devlete meydan okuyorlar!..
Kim arkadaş bunlar?
Bu cüreti, bu gücü, bu haddi nereden buluyorlar?
Soruyorum, bu kişiler, bu hareketleri ve hakaretleri, mahkeme bahçesinde bir yargıca yapsalardı ne olurdu?
Olay anında polis nasıl bir tavır sergilerdi?
Anayasamıza göre her yurttaş bu topraklarda eşit değil mi?
Peki, neden devlet bu meydan okuma karşısında aciz kaldı?
Evet, şu anda polisimiz gerçekten de büyük bir özenle voyvodalık yapanları araştırıyor…
Derdest edilenler de var, haklarında dava okunanlarda…
Bu bağlamda polis teşkilatımıza teşekkür ediyorum…
Ancak ben konu bu raddeye gelmeden, devletin, kendisine ve yargısına meydan okuyanlara gereken cevabı anında vermesi gerektiğini söylüyorum…
Bu alanda yaşanan her bir zafiyet, gelecekte daha büyük olaylara gebe olabilir…
Mesela, 22 Ocak 2018 yılında, Afrika Gazetesi’ni linç etmek isteyenlere ve meclisin damına çıkıp “burasını işgal ettik” mesajı verenlere devlet gereken karşılığı anında verseydi, yargılanıp ceza alan faşistlere belirli yerler arka çıkmasıydı ve dönemin hükümeti bu faşistlere af getirmeseydi, bugün mahkemelerimizde bu görüntüyü vermeye kimsenin cüreti olmazdı!..
Daha verebileceğimiz çok örnek var!..
Kimse yaşadığı topraklardaki devletten büyük değildir, olamaz da!..
Eleştiri, evet…
Tepki, evet…
Hem de en sertinden ama meydan okuma da nedir?
Bu ne cüret, bu ne hadsizliktir?
